Day 5

9/25/2016

2:40pm

Ika- 5 araw simula ng umalis ka. Ang bigat pa din ng puso ko. Kailan ko ba matuturuan ang puso at isipan ko na “panandalian lang naman ito?” Hirap ako makatulog sa gabi dahil hindi ako sanay na hindi ka katabi. Hindi kita naamoy 😦 Hindi ko nadidinig ang boses mo. Sabi nila sa umpisa lang naman ito… Sabi nila lumabas ako gumala para malibang. Oo, kapag kasama ko ibang tao sa trabaho, panandalian napapawi ang lungkot, pangungulila pero kapag uuwi nanaman ng bahay makikita ang mga gamit natin bumabalik nanaman ang mga ala-ala noon magkasama pa tayo. Wala naman ako ibang hinihiling kay Lord kungdi ang makasama ka araw-araw, pero siguro hindi pa ngayon yun dahil sa mga responsibilidad mo. Kaya ang gagawin ko lang ay intindihin muna ang lahat alam ko darating din ang oras na yun. Hindi pa lang ngayon. Dalangin ko ang kaligtasan mo sa araw-araw. Mahal na mahal kita tabachoy… MAHAL NA MAHAL. 

I don’t own the photo.

Photo Credits to owner ( taken from Google )

 

 

cx-a333-syd-wiki-commons

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s